Nee, ik ben niet zwanger… en toch draag ik iets in mij. Iets pril, iets dat nog geen vorm heeft, maar wel al voelbaar is.
Ik wil graag het gevoel van Imbolc met je delen.
Imbolc betekent letterlijk ‘in de buik’. En nee, daarmee wordt niet een mensenbuik bedoeld, maar die van Moeder Aarde. Die diepe, donkere bedding waarin het leven zich langzaam voorbereidt. Onder de koude grond rusten de eerste spruiten nog veilig in hun winterslaap. Aanwezig, maar toch ook nog niet zichtbaar. Beloftevol, maar stil.
Soms zijn er van die dappere zielen die niet langer kunnen wachten. Een klein groepje sneeuwklokjes dat hun kopje al boven de aarde uitsteekt. Voor mij zijn dat dé bloemen van Imbolc. Ik heb ze al gezien in het bos. Zo ineens, plop, tussen de verdorde bladeren. Elke keer raakt het me weer.
Die tere witte klokjes dragen een boodschap. Ze fluisteren dat het leven altijd doorgaat. Dat er, zelfs na de donkerste periode, weer iets nieuws wil ontstaan. Hun verschijning geeft mij een zuiver, hoopvol gevoel. Alsof er ook in míj iets wakker wordt. Kriebels in mijn buik. Verwachting. Ruimte.
Dankbaar ben ik haar, het sneeuwklokje. Boodschapper van wat zich onder de grond afspeelt. Zij laat zien dat er elk jaar opnieuw kansen zijn. Nieuwe hoop. Nieuwe beweging. Nieuwe groei.
Zo voelt Imbolc voor mij ook.
Een zacht begin.
Een frisse start.
Een periode die nog mag groeien, voordat zij uiteindelijk tot bloei komt.
En het mooie is: Imbolc is er voor iedereen. Ieder mag er zijn of haar eigen betekenis aan geven. Groot of klein. Praktisch of ritueel. Stil of uitbundig.
Imbolc begint bij zuivering.
Een schoon en helder gevoel.
De nesteldrang om op te ruimen, te vegen, ruimte te maken. Niet alleen in huis, maar ook vanbinnen. Zodat de lente zich welkom voelt.
Verwelkom de Lente 🌱🕯️🧹
met dit frisse Imbolc Ritueel pakket
Moge dit moment je herinneren aan alles wat al in jou aanwezig is, ook al is het nog niet zichtbaar.
Liefs,
Yvonne Vrijhof
Heks en Kruid 🌿✨
